गुरुवार, १२ मार्च, २००९

माझे सर


आमचे एक मेहबूब म्हणून सर होते. मी छोटा होतो. केजी म्हणतात त्या वर्गात होतो. त्यांचा मी फार लाडका होतो. काही विशेष कारण नव्ह्ते. अकारणच त्यांचे माझ्यावर प्रेम होते. (पुढे शाळेमध्ये एका सरांचा माझ्यावर असाच अकारण राग होता).मला असे पुढच्या ओळीत बसवीत. प्रार्थना सांगायला मला बेंचवर उभे करीत, वगैरे. 

एकदा त्यांनी वर्गात सांगितले की रात्री झोपताना देवाची प्रार्थना केली तर देव सकाळी आपल्या उशाला दोन चॉकलेटे ठेवतो. मी हे आईला सांगितले आणि रात्री प्रार्थना करून झोपी गेलो. सकाळी उठल्या उठल्या मी उशी चाचपून पाहिली तर मला खरेच दोन चॉकलेटे मिळाली! मी शाळेत गेल्या गेल्या सरांना ती दाखवली. वर्गात कुणालाच अशी चॉकलेटे मिळाली नव्हती. कोणत्या देवाने ती ठेवली होती हे सरांच्या लक्षात आले. (मला समजायला बरीच वर्षे जावी लागली). 

त्यांचे माझ्यावरचे प्रेम अकारण नव्हते. एका गुरूतुल्य आईचा मी मुलगा होतो म्हणून ते माझा लाड करत होते. आणि म्हणूनच मीही त्यांना कधी विसरू शकणार नाही.

२ टिप्पण्या:

  1. Yes, indeed I am lucky to have such a mother. Unfortunately I have lost contact with the teacher. He was there in that school only for a few months. He was fond of drama, music (remember Nikumbh of Taare Zameen Par!)and left the school.

    प्रत्युत्तर द्याहटवा